Ozan Korkmaz » Blog

21 Kasım 2009 tarihinde yani dün yeni yaşımı kutladım. Doğum günümü benimle birlikte kutlayan herkese teşekkür ederim. O günümü nasıl geçirdiğimi anlatmam gerekirse ; Gündüz işe gittim (malesef), iş çıkışında Kabataş’a indim. Beişktaş-Fenerbahçe maçı için alınan güvenlik önlemlerini aşarak Fındıklı, Tophane, Karaköy, Eminönü ‘ne geldim. Köprü üzerinde şehrimi şöyle bir süzdüm. Etrafta öyle bir sis var ki camii minareleri gözükmüyor. Köprüden bakıyorum Topkapı Sarayı’nı göremiyorum. Dedim vardır bu işte de bir hayır… Neyse telefon geldi o an, eve misafir gelmiş… Birkaç nefes daha soludum şehrimin havasını sonra otobüse binip eve geldim. Ben her sene yaş günümde kendime şiir yazardım. Bu sene şiir yazmadım kendime ama geçen sürede yeni neler öğrendim onları paylaşmak istiyorum:

• İnsanları ne kadar düşünürsen düşün, onların seni o kadar düşünmediğini öğrendim.
• Dilin karşındaki gözlere söyleyemediği sözleri parmakların kolaylıkla yazabildiğini öğrendim.
• En fazla önemsediğim kişilerin, benden istemeden de olsa hep uzaklaştılarını öğrendim.
• İyi insan olmanın hep iyi sonuçlar getirmemekte olduğunu öğrendim.
• Kalbin ne kadar kırılmış olursa olsun, Dünya ‘nın senin acılarından dolayı durmayacağını öğrendim.
• İnsanın hayatında “Müdür” diye takılacağı samimi bir arkadaşının mutlaka olması gerektiğini öğrendim.
• Konuşmakta zorluk çekip, kalp atışını hızlandıran olayların verdiği heyecanı tekrar yaşamak için sarf edilen çabanın önemli olduğunu öğrendim.
• Ne kadar tavsiye, nasihat, uyarı vs. bulunursam bulunayım, insanların çoğunun bugünü yaşamayı sevmediğini öğrendim.
• Gözlerimin önünde ölüp giden herşeyin bana bıraktıkları sözleri insanlara anlatmanın zor birşey olduğunu öğrendim.
• İnsan yürekten isterse, Yaratıcının o kimsenin her dediğini yerine getirdiğini öğrendim.
• Bazı insanların ah etmelerine içinde bulundukları şehrin bile hüzünlendiğine şahit oldum. Özellikle de şairler ile şehirler arasında güçlü bir bağ olduğunu öğrendim.
• Çok istediğim şeylerin biraz zaman aldığını öğrendim.
• Pek çok kimseyle iyi ayrıldığımı ve beni iyi yâd ettiklerini öğrendim.
• Üniversite’de öğrendiğim saçma sapan şeylerin bile hayatta karışma çıkıp beni şaşırtabileceklerini öğrendim.
• Fotoğrafların insanları kandırmaya çalıştıklarını ve çoğu insanında kandığını öğrendim.
• İnsanı en çok ailesi kadar çok sevdiği kişilerin üzdüklerini veya sevindirdiklerini öğrendim.
• Ne zaman başıma bir şey gelip, ben kızsam babamın “Bu birşey değil, daha başına neler gelir ömründe” sözünün aklıma geldiğini öğrendim.
• Bazı insanlara Yaratıcının özel lütuflarda bulunduğunu ama bunu çok az kişinin anladığını ve gördüğünü öğrendim.
• Her ismimi söylediğimde (Ozan) içimin bir tuhaf olduğunu öğrendim. (ilginç…)

Şimdilik öğrendiklerimi bunlarla sınırlıyorum. Geçen zamanda diğer öğrendiğim şeyleri görmek için tıklayınız.